Uroczystość nadania tytułu Człowiek Pojednania roku 2026 Ks. dr Piotrowi Żelazko, wikariuszowi generalnemu Patriarchatu Łacińskiego dla katolików Języka Hebrajskiego

Nadanie tytułu Człowieka Pojednania roku 2026 — ks. dr Piotrowi Zelazko

W w synagodze Ec Chaim 20 lutego (piątek) po nabożeństwie Kabalat szabat. Zapraszamy na godzinę 19.00.

Honorowy tytuł „Człowiek Pojednania” przyznawany jest przez Polską Radę Chrześcijan i Żydów osobom spoza Polski działającym na rzecz większego zbliżenia i porozumienia chrześcijan i Żydów, zwłaszcza w Polsce, w uznaniu ich wkładu w dzieło zbliżenia, lepszego poznania i pojednania wyznawców obu religii.

s. Katarzyna Kowalska NDS

Słowa powitania w imieniu PRCHiZ

Wasza Drodzy Przyjaciele Dialogu — Szanowni Goście!

Serdecznie witam Państwa na dzisiejszej uroczystości Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów. Wasza obecność tutaj — duchownych, uczonych, przyjaciół i świadków dialogu — jest sama w sobie pięknym gestem, który mówi więcej niż jakiekolwiek słowo. Dziękujemy, że przyszliście.

Gromadzimy się dziś, by wręczyć jeden z najbardziej wyjątkowych tytułów, jakie nasza Rada przyznaje od ponad trzydziestu lat — tytuł Człowieka Pojednania. To wyróżnienie, które Polska Rada Chrześcijan i Żydów przyznaje corocznie od roku 1992, trafia zawsze do osób spoza Polski — lub Polaków, którzy tak głęboko zapuścili korzenie za granicą — szczególnie zasłużonych dla dialogu chrześcijańsko-żydowskiego w Polsce i na świecie. Połowa dotychczasowych laureatów to chrześcijanie, połowa to Żydzi. To piękna równowaga — symbol wzajemności, na której opiera się dialog.

Pozwólcie Państwo, że przypomnę naszych dwóch ostatnich laureatów choć lista ta jest długa i warto zapoznać się z wszystkimi laureatami. w 2022 pastor Steven D. Reece, założyciel Fundacji Matzevah opiekującej się żydowskimi cmentarzami w Polsce, w 2023 zaś — w szczególnie poruszających okolicznościach — Alex Dancyg, który 7 października 2023 roku, po masakrze w kibucu, został uprowadzony przez Hamas. Ten tytuł stał się wówczas nie tylko wyróżnieniem, ale też modlitwą i wołaniem o jego los. Niesety Alez został zamordowany w tunelach w Gazie stąd jego syn Yuval odebrał ten tytuł dla swojego ojca.

Dziś, w roku 2026, tę zaszczytną listę uzupełnia nowe nazwisko — ksiądz doktor Piotr Żelazko, Wikariusz Generalny Łacińskiego Patriarchatu Jerozolimy dla katolików języka hebrajskiego w Izraelu. Sylwetkę Ks. Dr Zelazko za chwilę przedstawi prof. Krajewski, ale ja dodam że przez 4 lata będą w Jerozolima częścią herbajsko jezycznej wspólnoty katolickiej mogłam doświadczyć i włącyć się w jakimś stopniu w działalność budowania mostów pojednania w kehili.

Dziś dążenie do bycia człowiekime pojednania jest tak ważne. Żyjemy w czasach, kiedy antysemityzm, islamofobia i rasizm znów rośnie w siłę na naszych uliach i w swiece. Żyjemy w cieniu Holokaustu, który jeszcze nie zdążył odejść z pamięci ostatnich żyjących świadków, a już bywa kwestionowany. Żyjemy po 7 października — dacie, która rozerwała wiele serc i zaostrzyła wiele konfliktów. W takim czasie łatwo porzucić dialog, schować się po swoich stronach barykady i mówić: to nie pora na pojednanie.

Tytuł Człowieka Pojednania nie jest nagrodą za łatwą pracę. Jest uznaniem dla odwagi — odwagi wyciągania ręki, gdy świat podpowiada, żeby ją cofnąć. Jest hołdem dla cierpliwości — cierpliwości budowania mostów, gdy wokół wznosi się mury. Jest podziękowaniem — naszym, Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów, i wszystkich, którym na tym dialogu zależy — za każdy krok w stronę drugiego człowieka, nawet jeśli jest to krok trudny, mały i niezauważony przez świat.

Pragnę teraz serdecznie podziękować wszystkim, którzy sprawili, że ta uroczystość jest możliwa. Przede wszystkim społeczności synagogi Ec chaim za przyjęcie nas w tym wyjątkowym domu. To nie jest przypadkowe miejsce. Spotykamy się dziś w synagodze — w sercu żydowskiej modlitwy i pamięci — i to spotkanie samo w sobie jest przesłaniem. Chrześcijanie i Żydzi pod jednym dachem i z jedną nadzieją- nadzieje na pokój szacunek i dobre relacje. Nie ma lepszego gestu, który opisywałby to, czym jest dialog chrześcijańsko-żydowski — nie teorią, nie dokumentem, ale żywym, oddychającym spotkaniem dwóch tradycji, które mają wspólne korzenie i wspólne zobowiązanie wobec świata.

Dziękuję członkom Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów za ich nieustanne zaangażowanie, często niewidoczne dla szerokiej publiczności, a przecież niezbędne. Każde spotkanie, każdy list, każda modlitwa odmówiona razem — to cegiełki, z których buduje się pojednanie.

Dziękuję gościom, szczególnie tym którzy przybyli z daleka. Wasza droga tutaj jest dowodem, że dialog nie jest tylko słowem — że jest wyborem, który się ponawia każdego dnia.

I dziękuję Księdzu Doktorowi Piotrowi Żelazce za to, że jest. Za to, że wybrał Ziemię Świętą nie jako turystę, ale jako duszpasterza i budowniczego mostów. Za to, że po 7 października nie uciekł w milczenie. Za to, że swoją pracą przypomina nam, iż Jezusa i Ewangelii nie da się zrozumieć bez judaizmu, bez Ziemi Świętej.

Poprzednimi laureatami byli: Alex Dancyg z Nir Oz za rok 2023, Pastor Dr Steven Reece z Atlanty za rok 2022, David Harris z Nowego Jorku za rok 2021, Siostra Joela Krüger z Darmstadt za rok 2020, Yossi Klein Halevi z Jerozolimy za rok 2019, Siostra Michèle z Communauté de Grandchamp (Szwajcaria) za rok 2018, prof. rabin Walter Homolka z Berlina za rok 2017, prof. Andrea Riccardi z Rzymu za rok 2016, rabin Abraham Skorka z Buenos Aires za rok 2015, Siostra Mary O’Sullivan z Oświęcimia za rok 2014, rabin Boaz Pash z Jerozolimy za rok 2013, ks. superintendent Friedrich Magirius z Lipska za rok 2012, prof. Joseph Weiler z Nowego Jorku za rok 2011, ks. prof. Tomáš Halík z Pragi za rok 2010, rabin Alon Goshen-Gottstein z Jerozolimy za rok 2009, a przedtem, począwszy od najwcześniejszych laureatów w 1992 r.: prof. Stephan Schreiner (Niemcy), rabin prof. Byron Sherwin (USA), sir Sigmund Sternberg (Anglia), ks. prof. John Pawlikowski (USA), rabin James Rudin (USA), siostra Dominika Zaleska (Szwajcaria), Tova Ben Tzvi (Izrael), siostra Marie Thérèse Huget (Francja), rabin Michael Schudrich (USA i Polska), ks. Manfred Deselaers (Niemcy i Polska), Halina Birenbaum (Izrael), Jan Nowak-Jezioranski (USA i Polska), Jerzy Kluger (Włochy), ks. prof. Hanspeter Heinz (Niemcy), rabin Michael Signer (USA), siostra Anne Denise Rinckwald (Francja i Polska), rabin Irving Greenberg (USA).